فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازبیر غمسرای محنت ایمیش تختگاه جم 
هپ اسكی اویقوسوندا دورور كشور عجم
دورو برینده پارلار ایكن نور انقلاب
آچماز گؤزون گؤزونده طلوع قیلسا آفتاب
مظلوع عجم یانار اوره گیم غملی حالینا
من آغلارام سن آغلاماییرسان زوالینا
بیر انگلیس اسیریسن ای اسكی مملكت 
غملی سكوتو نا ده گؤروم وارمی بیر جهت؟
ایرانلی لار، قالیرسا اسكی صفا تینیز 
بیر انقلاب الینده دی قطعی نجاتینیز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

وهومنه از (( وهو )) یعنی خوب ، و (( منه )) یعنی منش ترکیب یافته است؛ و می توانیم آن را (( حق )) ، (( نیت خیر )) ، (( نیک اندیشی )) و (( منش نیکو )) معنا کنیم. وهومنه والاترین صفت اهورمزدا است، و در نظام طبیعت از چنان جایگاه والائی برخوردار است که در آغاز بن دهشن گفته شده که اهورمزدا وهومنه را پیش از همه هستی به هست آورد، و چون در آن نگریست آن را پسندید و صفت خویش کرد، و به این صفت بود که پروردگار و کردگار جهان شد. یعنی آن چه که به (( خدا )) صفت (( خدایی )) داد (( وهومنه )) بود.

این صفت ( وهومنه ) ، که بعدها در آئین مزدایسنه به صورت اصل (( پندار و گفتار و رفتار نیک )) تعلیم داده شد سر آمد همه فضایل است. وهومنه یعنی اندیشه و عمل نیکو ، عشق به خالق و محبت مخلوق، مهرورزی و ایثار . اینها معناهائی است که از مطالعه گاته قابل درک است. وهومنه خیر محض است. وهومنه جلوه رحمتی است که شامل انسان می شود و هدیه ئی است که اهورمزدا به آدمهای نیک اندیش نیک رفتار نیک کردار عطا می کند. کسی که با جان و دل به وهومنه بگرود هیچ گاه دیوهای رشک و خشم و آز و غرور و کین و شهوت به او نزدیک نخواهد شد. وهومنه سبب می‌شود که انسان اندیشه و گفتار و رفتار و کردار نیکو پیشه کند و در هیچ شرایطی اندیشه بدی به ذهن خود راه ندهد.

کوته سخن آن که هرکس از وهومنه پیروی کند، هر چه بیندیشد و انجام دهد حق است ، و خودش نیز تجسم عینی حق است، زیرا از والاترین صفتی ( فضیلتی ) که از آن اهورمزدا است برخوردار شده است.




طبقه بندی: ایران زمین، 
برچسب ها: ایران زمین،  

تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1396 | 12:01 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍ درود وبه نام پدید آورنده روشنایی

آتشی می افکنم و با نورش بر تاریکی غلبه میکنم

ققنوس میشویم هیزم ها را گرداوری میکنیم و از خاکستر خویش دوباره برمیخیزیم

جشن سده کهن ترین جشن ایران زمین؛ جشنه پیدایش آتش ؛تولد خورشید ؛پیروزی فریدون برضحاک ؛و غلبه نور بر تاریکی

بر تمام اقوام دلاور ایران خجسته باد

برای نگاهبانی از فرهنگ پرافتخارمان همیشه آماده ایم درکنار آتش های برپا شده از هرقومی که هستیم "

با دست نشانی ؛ به شادی و پایکوبی میپردازیم و با گاتا خوانی شاهنامه خوانی ؛موسیقی و آتش نیایش...

زیباترین لحظات را با همازوری خود پدید خواهیم آورد

سده گویندکه صدروزاست به نوروز

چه زیبا جشنی باشدبس دل افروز

جشن_سده

داستانِ پیدایشِ سَده را به هوشنگِ پیشدادی و برخی دیگر به گیومرتَ نسبت داده اند. اما آنچه که اهمیت دارد اینست که این جشن را ما ایرانیان، سالها و سالهاست که بر می‌گزاریم.

روشِ برگزاریِ جشنِ سده توسطِ مزدیسنان

مردم از روزهای قبل مشغولِ حمع آوریِ هیزم برای جشن می شوند و همه را در یکجا می انبارند. در عصر این روز پس ازغروب آفتاب، سه تن از موبدان با جامه‌ سپید به سوی توده‌ای از هیزم خشک که از پیش آماده گردیده می‌روند و گروهی از جوانان که آنان هم جامه‌ی سپید بر تن دارند با هموخ‌های (مشعل‌های) روشن، موبدان را همراهی می‌کنند. موبدان بخشی از اوستا که بیشتر آتش نیایش است را می‌سرایند و موبد بزرگ با آتشدان و جوانان سپید پوش با هموخ‌ها هیزم‌ها را می‌افروزند. سپس، گروه نوازندگان از آغاز تا پایان جشن، آهنگ می‌نوازند و همه با شادی، پیروزی روشن شدنِ آتش سده را جشن می‌گیرند. به همین سادگی!

اهمیتِ آتش‌نیایش در جشنِ سده

سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست.

سروده ی آتش‌نیایش به یسنای ۶۲ نیز معروف است.

در ادامه، بخشی از این سرودهء زیبا را می‌آوریم:

یتا اهو وییریو ! [دوبار]

ستایش و نیایش،

و هدیهء خوب و هدیهء آرزو شده،

و هدیهء دوستانه را آرزو دارم،

برای تو ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

قابلِ ستایش و نیایش هستی،

قابلِ ستایش و نیایش باشی،

در خانه مردمان.

خوشبخت باشد آن مرد،

که تو را بستاید، به راستی فراستاید.

هیزم در دست، برسم در دست.

شیر در دست، هاون در دست.

هیزم [برایت] فراهم شود.

بویِ خوش فراهم شود.

خورش فراهم شود.

اندوخته فراهم شود.

«برنایی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

«آگاهی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

سوزان‌ باشی در این خانه.

بی گمان سوزان باشی در این خانه.

فروزان باشی در این خانه.

شعله‌ور باشی در این خانه.

به زمانی دیرپا.


سده جشنِ ملوکِ نامدار است

ز افریدون و از جَم یادگار است

سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست.

تا به فرشگردِ (=رستاخیز) توانا.

همچنان تا به فرشگردِ توانای نیک.

برای برگزرایِ جشنِ سده به جمعیتهای زیاد و مراسمِ مذهبیِ آنچنانی نیاز نیست! مهم خلوصِ نیت و خواستارِ شادی بودن است. هرکس می تواند این شادوارگی را با عزیزانِ خود و در هرکجا برگزارد. مهم شاد بودن و سپاسگزاری از آتش و پدیده های مینویِ اهورا مزداست. سده ی خوشی داشته باشید!

جشن ملی سده




طبقه بندی: آذرآبادگان،  ایران زمین، 

تاریخ : سه شنبه 10 بهمن 1396 | 12:15 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • وب بوم اف
  • وب شوفا
  • وب آی آر آی بی
  • وب مقالات الکترونیک
  • f013315119.jpg f609858247.jpg f72433036.jpg f184181750.jpg f3018040.jpeg f89679671.jpeg f44138202.jpeg
    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic