فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازبیر غمسرای محنت ایمیش تختگاه جم 
هپ اسكی اویقوسوندا دورور كشور عجم
دورو برینده پارلار ایكن نور انقلاب
آچماز گؤزون گؤزونده طلوع قیلسا آفتاب
مظلوع عجم یانار اوره گیم غملی حالینا
من آغلارام سن آغلاماییرسان زوالینا
بیر انگلیس اسیریسن ای اسكی مملكت 
غملی سكوتو نا ده گؤروم وارمی بیر جهت؟
ایرانلی لار، قالیرسا اسكی صفا تینیز 
بیر انقلاب الینده دی قطعی نجاتینیز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.



 

ستار خانام حسن اوغلویام

بؤیوك انقلابین جوان اوغلویام

ساریلدیم سلاحا جانیمدان كیچدیم

انقلاب جامی نین شربتین ایچدیم

یئتدی – سكیز ایگیت یولداش دا تاپدیم

كهر آتی مینیب سنگره چاپدیم

اردولار داغیدیب فوج لار ییخدیم

تبریزی او باشدان بوباشا چیخدیم

امیرخیز خیابان لیلاوا سرخاب

ششكلان مارالان دوه چی اهراب

حسن خانین اوغلو ستارخان دئییر

ضربیمی، شستیمی، تعریف ائیله ییر




  

بیر غمسرای مخنت ایمیش تختگاه جم

هپ اسكی اویقوسوندا دورور كشور عجم

دورو برینده پارلار ایكن نور انقلاب

آچماز گؤزون گؤزونده طلوع قیلسا آفتاب

مظلوم عجم یانار اوره گیم غملی حالینا

من آغلارام سن آغللاماییرسان زوالینا

بیر انگلیس اسیریسن ای اسكی مملكت

غملی سكوتونا ده گؤروم وارمی بیر جهت؟

ایرانلی لار، قالیرسا گر اسكی صفاتینیز

بیر انقلاب  الینده دی قطعی نجاتینیز








تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392 | 09:30 ق.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


استانداری امروزی آذربایجان شرقی و در کنارش فرمانداری و مجموعه بانک ملی مرکز، همگی در اراضی بسیار وسیع مرکز شهر که قبلا عالی قاپو یا شمس العماره نام داشت ساخته شده اند. در کتاب آثار باستانی آذربایجان دراین مورد مورد چنین آمده است:

در محل کنونی استانداری عمارت چهار طبقه زیبایی بود با کلاه فرنگی بلندی که آن را شمس العماره می گفتند. این بنا را نجفقلی خان پسر مرتضی خان دنبلی ساخته بود. در آن هنگام این عمارت را « عالی قاپو » می نامیدند. در زمان عباس میرزا نایب السلطنه مقر ولیعهد فتحعلیشاه شد و نام آن را به عالی قاپو مبدل گردید. هنگام ولیعهد ناصر الدین میرزا  به تقلید از کاخ شمس العماره  تهران نام شمس العماره گرفت. در زمان مظفرالدین شاه تعمیرات کلی و اساسی در آن به عمل آمد و در پشت آن یعنی قسمت شمال باغ عالی قاپو، عمارت حرمخانه احداث گردید. پس از انقراض سلسله قاجار مجموعه شمس العماره مقروالی و استاندار آذربایجان شد. درسال 1312 شمسی هنگام استانداری ادیب السلطنه سمیعی در این کاخ آتش افتاد و قبه و قسمت فوقانی آن که شاهکاری از هنر معماری دوره زندیه و قاجاریه محسوب می شد از بین رفت. گویی این آتش در جان مردم تبریز افتاد بود.

این تصنیف سال ها برسر زبان عوام بود و به ادیب السلطنه سمیعی استاندار وقت تهمت می زدند که خود عمدا این کار را کرده است.

عده ای از محققان عقیده دارند که عالی قاپوی اصفهان را از روی نقشه عمارت عالی قاپوی تبریز ساختند زیرا این عمارت قبلا در زمان شاه عباس اول نیز وجود داشت.

درسال 1313 بقیه کاخ عالی قاپو شمس العماره در اثر جریان سیل وحشتناک، قسمتی از عمارت مزبور خسارت فراوانی دید و بقیه و بخشی از اتاق های آن فرو ریخت و سرانجام باقی مانده عمارت و اتاق های آیینه کاری و نقاشی شده در سال 1326 هنگام استانداری علی منصور به کلی تخریب  و در جای آن مکان جدید استانداری بنا شد که در سال 1333 شمسی عملیات ساختمان اتمام یافت. در این ایام تمام درختان بلند و کهنسال و بی نظیر عالی قاپو نیز در هنگام تجدید بنا قطع گردید. علی منصور نیز مثل ادیب السلطنه سمیعی به اتهام اتهدام یک بنای زیبا و تاریخی در بین مردم  مورد سرزنش و انتقاد قرار گرفت. و بعد در بخش غربی عالی قلپو یا استانداری امروزی تشکیلات معظم بانک ملی ایران شعبه مرکز تبریز احداث شد. در سال 1348 نیز عمارت حرمخانه در شمال شرقی استانداری تخریب و عمارت امروزی فرمانداری بنا شد.

باید یاد آوری  کرد که چرا این عمارت تاریخی و باشکوه  تبربز را عالی قاپو می گفتند؟

1 – در زمان حکومت دودمان صفویه در رقابت با دولت عثمانی که مقر حکومتی آنها را « باب عالی » می گفتند شاهان صفوی هم دستور دادند مقر و عمارت حکومتی خود در تبریز سپس در اصفهان به نام « عالی قاپو » نامیده شود.

 

2 – عده ای هم براین عقیده اند که عالی قاپو در اصل « آلاقاپی » به معنای  « درب رنگی ( درب قرمز ) » بوده است زیرا  در زبان ترکی به رنگ قرمز «  آل = آلا » گویند مانند آلا داغ یعنی کوه قرمز، آلابولا یعنی رنگارنگ و سرخ گونه، رنگ قرمز خوش رنگ  متن قالی هریس و مهربان، آلا گوز یعنی چشمات زیبا سرخ فام و اینجا هم آلاقاپی یعنی دربی که به رنگ قرمز بوده است.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : پنجشنبه 14 آذر 1392 | 05:57 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


 

مکانی که در این بخش از کتاب معرفی می شود مشهور عام و خاص است و از روزگاران گذشته درمیان مردم معروف بوده است. باغ شمال یا شازداباغی در مرکز شهر یکی از نقاط دیدنی و تاریخی و معروف تبریز است  که اگر در قدیم به نام قصر شاهزاده عباس میرزا یا سایر شاهزادگان و پادشاهان می شناختند اکنون به نام استادیوم ورزشی باغ شمال یا « استادیوم تختی » مورد توجه همگان است.

باغ شمال در جنوب شرقی مرکز تبریز قرار دارد اگر میدان ساعت را مرکز شهر قرار دهیم که روزگاری باغ بسیار بزرگ و آباد  و بی نظیری بود که تا اواخر حکومت قاجار در تبریز از رونق خاصی برخوردار بود ولی روی کار آمدن حکومت پهلوی و اقامت مهاجمان بیگانه در این عمارت و محوطه تاریخی، به کلی از بین رفت و در سال 1308 شمسی در زمان ریاست شهرداری مرحوم میرزا محمد علی خان تربیت اراضی باغ بسیار بزرگ  آن تفکیک و به سازمان های دولتی و اشخاص واگذار گردید.

باغ شمال در دوره صفویان در تبریز بسیار معروف بوده و در دوره قاجار، نایب السلطنه عباس میرزا ولیعهد فتحعلی شاه در سال هایی که مقیم تبریز بوده به این باغ توجه زیادی مبذول می داشته، بنیادهای بسیار عالی در آن احداث کرده و در داخل این تالارها و ساختمان ها  تابلوهای نقاشی رنگ رون زیادی از مناظر جنگ ایران و روس و مراسم سلام فتحعلیشاه و شاهزادگان و خود عباس میرزا بر دیوار نصب شده بود که اکثر این آثار در حملات روس ها به تبریز و سکونت دشمنان ملت در این عمارت باشکوه از دیوارها کنده شده به موزه روسیه و تفلیس بردند.

باغ شمال بسیار بزرگ و با عظمت را چندین چشمه سیراب می کرد که همگی از کوه یانیق داغ سرچشمه می گرفت و گویند برای آبادانی و آبیاری این باغ در حدود 200 نفر باغبان و خدمه، به طور شبانه روز در خدمت بودند.

 

قناتی که اراضی باغ شمال را مشروب می کرد به نام قنات شاهزاده معروف بود... این چشمه را 10 حجر طاحونه ( ده سنگ آسیاب ) بود که آن پادشاه زاده ساخته بود.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392 | 12:17 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


محله سنجران یا سنجاران که در بعضی از کتاب های تاریخی به این نام مشهور شده است از شمال به مهران رود ( میدان چایی )، از جنوب به میارمیار ( مهادمهین ) ، ازمشرق به راسته کوچه  و از مغرب به محله ورجی ( ویجویه) محدوده است.

در حاضر خیابان فلسطین ( ملل متحد سابق ) از وسط محله سنجران گذشته و قسمتی از آن در طرف کوچه و بخشی نیز در طرف ورجی مانده است.

سنجران در گذشته محله بزرگی در مرکز تبریز قدیم بوده ولی امروزه غیره از چندین کوی و کوچه فرسوده با بافت قدیمی، چیزی باقی نمانده  است میدان محله سنجران میدان کلکته چی و مسجدی است به نام مرحوم حاج محمد باقر کلکته چی که از نیکوکاران این محله بود.

به طور کلی محله سنجران همواره در محدوه قلعه های دروازه استانبول و دروازه گجیل بوده و امروزه نیز آثاری از آن دروازه های قدیمی در این محله وجود دارد.

نادر میرزا درباره سنجران چنین می نویسد:

 

بافت بسیار قدیمی شهری دارد و بعضی خانه ها اصالت چند صد ساله دارد.... کوی قدیم است و آباد، هیچ بستانی بدین کوی نباشد آن بسته به کوی چارمنار است. کد خدای این کوی و قرا آغاج ، آقا صادق مردی است کاردان و به وراثت ازخال (دایی) این شغل بدورسیده و درخوی آن مرد تندی باشد.

از مشاهیر معروف محله سنجران عالم بزرگ و دانشمند معروف عالم اسلام مرحوم حضرت آیت اله سید ابوالحسن آقا مولانا است که ساکن این محله بوده  است.

 




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : جمعه 8 آذر 1392 | 09:59 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


سرخاب از محلات تاریخی و افتخارآمیز شهر تبریز است.

حافظ حسین کربلایی تبریزی می نویسد:

سرخاب مزاری است از مزارات مشهور تبریز و برجانب آن شهر در پای کوه سرخ واقع است. بسیار بسیار مزار پرصفایی است و محل قبور اکابر اولیا رفعت شان و اعتلای آن گورستان را از اینجا می توان قیاس نمود که حضرت مولانا جلال الدین محمد، از روی اعتقاد می فرموده اند که هرکس از تبریز آید و به جانب ما میل می نماید، تحفه او باید که خاک پاک سرخاب باشد.

در فضایل مدفونین سرخاب، سخنان غریب و معارف عجیب بیان فرموده اند و تبریز و تبریزیان را بسیار می ستوده اند.

چنین مروی است که در وقت ارتحال قدوه اهل حال، خاک بسیار از تراب سرخاب جمع شده  بود وصیت فرمودند که این خاک را در قبر من پهن سازید که من نیز در خاک سرخاب مدفون باشم.

در گورستان این محله، شعرا، عرفا، علما و فقها در طی چند صد سال دفن شدند که امروزه، مقبره الشعرای تبریز شکل گرفت و شادروان شیخ سلیم، بزرگمرد روخانی این محله به دست جلادان روسی بر سر دار جان باخت. شهدای والامقامی چون ثقه الاسلام، شیخ محمد خیابانی و بزرگان عالم سیاست و دین و دولت چون میرزا عیسی قائم مقام فراهانی ( میرزای بزرگ )، عزیزخان سردارکل در جوار حرم سید حمزه بن موسی بن جعفر(ع) آرمیده اند که هرکدام از این بزرگان به نوبه خود بر محله سرخاب اعتبار و شهرت خاصی بخشیده اند که می توان گفت در میان محلات تاریخی و قدیمی تبریز محله سرخاب چون نگینی می درخشد.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : جمعه 8 آذر 1392 | 09:57 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

 

در جنوب شرقی تبریز و محله مارالان بالاتر از قورخانه اوستی یا انبار باروت کهنه و متروکه و در بخش جنوبی قازان داغی مارالان تپه ماهورهایی است به نام « ساری زمی » یا « مرزعه زرد » که به علت زرد رنگ بودن جنس خاک تپه ها به این نام معروف و مشهور شده است و درآن تپه ها از روزگاران قدیم گندم و جو دیمی می کاشتند و اکنون راه ارتباطی آخر کوی زعفرانیه به انتهای محله مارالان از وسط « ساری زمی » می گذرد و در بالای این کوه تاسیسات ماکروویو سازمان صدا و سیما احداث شده و تمامی اراضی این منطقه از طرف تعاونی مسکن دانشگاه تبریز خریداری گردیده و به تدریج به کوی مسکونی دانشگاهیان تبدیل می شود.

ارتفاعات ساری مشرف به محله مارالان در تاریخ معاصر تبریز در جریان انقلاب مشروطه در سرکوبی مردم دلاور تبریز به رهبری ستارخان و باقرخان مهمی داشت زیرا این بلندی ها کلا در اختیار سپاهیان و اشرار دولتی و مستبدین بود به دستور مجید میرزا عین الدوله والی و حاکم آذربایجان که در باسمنج نشیمن داشت چندین عراده توپ ( شراپتل ) آلمانی کار گذاشته و پیوسته شهر تبریز توسط این توپخانه بمباران می شد و مردم مبارز شهر که هرگز تسلیم دولتیان نشده و سرانجام به پیروزی رسیدند و در جریان فرار عین الدوله به تهران و عقب نشینی اشرار دولتی این ارتفاعات و سنگر توپخانه توسط شادروان شهید حسین خان مارالانی به تصرف درآمد.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : جمعه 8 آذر 1392 | 09:46 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


« محله خیابان ) یکی از بزرگترین محلات تاریخی و قدیمی شهر تبریز است که در مشرق شهر واقع بوده و از شمال به محلات ششگلان، باغمیشه، پل سنگی، از جنوب به محله مارالان، از مغرب به محله راسته کوچه و نوبر و از مشرق به دروازه تهران و کوی ولیعصر شمالی و جنوبی ( اراضی روستای بارنج ) محدود می شود. محله خیابان کوی ها و برزن های بسیار دارد. از جمله : دمشقیه ( گوموش قیه) ، دالان میرزا رضا، بازارچه خیابان، دمیرقاپی (درخیابان )، قوللارکوچه سی، کلانترکوچه، بازارمیرزا نصراله، کوی دلخون، میرچویان، قره باغی لار، کوی جدیری (حلیمه سازاندا )، تپه لی باغ و کوچه سالار.

مرکز محله خیابان میدان قطب است که اهالی، آن را « قورد میدانی» می گویند که به معنای گرگ می باشد و به نوشته برخی جهانگردان، محل گرگ بازی و مسابقه بین گرگ های محلات مختلف بوده است. »

از مساجد معروف محله خیابان که جنبه تاریخی جهانی دارند،  مسجد کبود، کریم خان، سالار، حاج احمد، آیت اله شهیدی ( میرزا سلمان حکیم) و بازارچه رنگی می باشند.

باقرخان سالار ملی از پیشوایان و مبازران صدر مشروطیت ایران و شادوران شیخ محمد خیابانی از مجاهدان راه استقلال ایران از این محله بودند.

« مرکز محله خیابان، میدان قطب است که به نام قطب الدین محمود شیرازی نامیده شده ولی مردم به زبان ترکی این میدان را « قورد میدانی » می گویند. در سال های اخیر شهرداری نام آن را تبدیل به قطب میدان کرده است ولی شاید صحیح آن همان « قورد میدانی » به معنای میان گرگ است که در محاوره مردم تبریز معمول می باشد.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : یکشنبه 26 آبان 1392 | 01:46 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

 

کوی حرمخانه از معروفترین و قدیمی ترین کوی و برزن های تبریز است که درب خروجی عمارت عالی قاپو یا شمس العماره برای حرم شاهی از سمت شمالی آن، درب تاریخی باغمیشه ، مغازه های مجیدالملک و عمرمغازالاری درآن وجود داشت و امروزه دنباله بازارکفاشان در جهت شرقی از کوی حرمخانه آغاز می شود و پشت عمارت استانداری است.

باروی قدیم شهرتبریز بعد از زلزله سال 1193 هجری قمری در اواخر سلطنت کریم خان زند تخریب شد که به دنبال آن بیگلربیگی تبریز نجفقلی خان دنبلی برای این شهر بارویی ساخت به نام باروی نجفقلی خان و هشت درب یا دروازه بنا نمود که یکی از آنها درب باغمیشه می باشد و مدرسه علوم اسلامی خواجه علی اصغر در این محله قرار دارد.

کوی حرمخانه از روزگاران قدیم، محله اعیان و ارباب نشین تبریز بوده و هست و علما و بزرگان و بازرگانان و زعمای قوم در این محله ساکن بودند. استانداری امروزی یا کاخ عالی قاپو در گذشته سه درب بزرگ ورودی داشت. درب اول برای ورود ولیعهدهای قاجار و کارکنان دولتی بود، درب دوم از سمت شرقی برای ورود عموم مردم به خصوص در ایام ماه محرم و برگزاری مراسم عزاداری در حضور ولیعهد بود و درب سوم درب حرمخانه بود که حرم شاهی و افراد خاندان ولیعهد از این درب رفت و آمد داشتند.

 

روزگاری نه چندان دور، و نزدیک به صد سال پیش، کوی حرمخانه بهترین و جالب ترین مکان برای گردش و گذراندن اوقات فراغت مردم تبریز بود و پاتوق عده ای از روشنفکران شهر محسوب می شد. در مغازه های مجید الملک چندین کتابخانه، چاپخانه و دفتر روزنامه ها، داروخانه شفا، مسجد، باشگاه ورزشی و... وجود داشت که متاسفانه مغازه های قدیمی مجید الملک که جنبه های تاریخی داشتند تخریب شده از بین رفتند.

در کتاب های تاریخی قدیمی از جمله کتاب تاریخ جغرافی دارالسلطنه تبریزبه قلم نادر میرزا به این محله اشاره شده است. در ماجرای سیلاب سال 1313 شمسی، مهمی از کاج عالی قاپو تخریب شد و بعد در زمان ادیب السلطنه سمیعی قسمتی از عمارت باشکوه عالی قاپو یا شمس العماره آتش گرفت. سرانجام کوی حرمخانه و عمارت عالی قاپو ارزش و اعتبار خود را از دست دادند. لذا در سال 1327 در زمان استانداری علی منصور تمام عمارت عالی قاپو ویران شد و به جای آن کاخ استانداری، عمارت فرمانداری و بانک ملی و دارایی امروزی احداث گردید.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : یکشنبه 26 آبان 1392 | 12:44 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

 

در محله چرنداب تبریز در خیابان طالقانی در ایستگاه لاله زار، گورستانی وجود داشت که یکی از گورستان های تاریخی و قدیمی تبریز مانند گورستان سرخاب و گجیل بود. این گورستان متروکه قسمت بزرگی از محله چرنداب را اشغال کرده بود به طوری که در کتاب های تاریخ تبریز و تذکره ها و شرح مزارات آمده است، در گورستان محله چرنداب تعدادی از وزرا و صاحبان سیاست و قلم دفع شده اند مانند خواجه شمس الدین محمد جوینی، خواجه صیرفی، سلمان ساوجی، خواجه ابراهیم کججانی، عطارطوسی ، صایرالدین یحیی، عزالدین ساوجی و.... که تمام خانقاهها و زاویه ها و مقابر موجود در این گورستان تاریخی در اثر زلزله های مکرر از بین رفت و گورستان تبدیل به مکان مخروبه و متروکه ای شد.




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : شنبه 25 آبان 1392 | 11:43 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

چار منار محله سی ( محله چهار مناره )

 

یکی از محلات بیست و چهار گانه تبریز قدیم،  محله چار منار یا چهارمنار است که نامش کمتر به گوش مردم شهر رسیده است زیرا کوی و برزن این محله در حاشیه و محدوده قسمت شمالی بازار بزرگ تبریز قرار دارد و در ساعات غیر بازار، چندان رونقی ندارد. درحال حاضر می توانیم محله چارمنار یا چهار منار قدیم را با وضع فعلی تبریز این چنین مقایسه و تطبیق کنیم که شمال این محله مسیر رودخانه مهرانرود ( میدان چایی)، بخش غربی آن محله راسته کوچه و مسجد جامع، قسمت شرقی آن دارایی و بخش جنوبی آن، بخش مرکزی بازار تا محدوده مسجد مقبره می باشد و قسمت اعظم این محله را مجموعه بازار بزرگ تبریز فرا گرفته است. ساکنان این محله  اغلب بازرگانان و توانگران و از بزرگان شهر بوده اند.

از جالب ترین مکان های تاریخی محله چارمنار در محوطه بازار در محوطه بازار، می توان از مدرسه و مسجد و بازار صادقیه، تیمچه شازدا ( شاهزاده )، مدرسه و مسجد و تیمچه حاجی صفرعلی، تیمچه حاج شیخ (اوچ تیمچه لر) دالان خانه، بازار دلاله زن، حمام خان ( به نام احمدخان مقدم مراغه ای ) (سرای جعفریه امروزی)، مسجد و مدرسه کاظمیه  و چندین کارنسرای بزرگ، سرای، دالان و تیمچه تاریخی از مجموعه بازار تبریز را نام برد.

به خاطر وجود چهار مناره بلند، در روزگاران پیشین در گوشه و کنار این قسمت از شهرتبریز، به این مکان نام محله ( چارمنار » نهادند. 




طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : شنبه 25 آبان 1392 | 11:08 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


تقریبا در اواسط خیابان و محله ششگلان کوی و برزن و کوچه ای است که اکثر مردم تبریز با این نام آشنا هستند و این مکان « پای چراغ » نام دارد و سرگذشت و داستان نام این مکان قدیمی چنین است:

گویند شبگردان یا ماموران گشت شبانه و مامور امنیت کوچه ها و تعدادی پاسبانان های محله اعیان نشین ششگلان از اول شب که هوا تاریک می شد تا دمیدن خورشید، در این محله و کوی و برزن می گشتند و کشیک داده و نظم و آرامش شبانه و رفاه و امنیت مردم را تامین می کردند. این شبگردان و گذرچی ها، همواره همراه خود نوعی فانوس و چراغ پرنوری داشتند که دولت وقت از روسیه وارد کرده بود و شبگردان با صدای بلند در دل تاریکی شب، حضور خود را به مردم اعلام می نمودند واین شبگردان محله، در هنگام عصر و نزدیکی غروب،  چراغ ها و فانوس ها را از مکانی یا اداره تحول گرفته، پس از انجام ماموریت شبانه، نزدیکی های صبح، وقتی کشیک شبانه آنها تمام می شد دوباره فانوس ها و چراغ ها را به همان مکان تحول می دادند تا عصری و شبی دیگر. بنابراین پایگاه نگهداری چراغ ها و فانوس ها در محله ششگلان را پاغ چراغ می گفتند و تا امروز هم به این نام مشهور و معروف است. این برنامه به دوره حکومت ناصرالدین شاه قاجار و تا اوایل حکومت پهلوی بوده است و تمام این قبیل چراغ ها و فانوس ها و تمام لوازم روشنایی و آشپزخانه از روسیه وارد ایران شده و مردم از آنها به انحا مختلف استفاده می کردند.

از طرفی به اعتقاد بعضی از سالخوردگان و قدیمی های شهر در محله ششگلان در زمان ولیعهدی مظفرالدین میرزا چندین کاخ و خانه امیرنظام و شاهزادگان قرار داشت. برای اولین بار چراغ برق یا چراغ گاز در تبریز و دراین محله به کار افتاد و نخستین بار در همین کوی ( پای چراغ ) ششگلان  اولین چراغ روشنایی نصب و مورد استفاده قرار گرفت و چون این امر در تبریز برای مردم تازگی داشت لذا مردم سایر محلات که تا آن روزگار هرگز نور خیره کننده و روشنایی برق را ندیده بودند هنگام عصر تا نیمه های شب برای تماشا و تفریح در کوی پای چراغ ششگلان جمع شده و از دایر شدن برق احساس شادمانی می کردند. بنابراین به همین خاطر و از آن روزگار تا امروز نام پای چراغ به این گذر و کوی محله ششگلان نهاده شد که روبرو و جنب مسجد آقا میر محمود آقا محله پای چراغ است.







طبقه بندی: تبریز، 

تاریخ : پنجشنبه 11 مهر 1392 | 11:01 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
تعداد کل صفحات : 30 ::      ...   5   6   7   8   9   10   11   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • وب بوم اف
  • وب شوفا
  • وب آی آر آی بی
  • وب مقالات الکترونیک
  • f013315119.jpg f609858247.jpg f72433036.jpg f184181750.jpg f3018040.jpeg f89679671.jpeg f44138202.jpeg
    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic