تبلیغات
آذر آبادگان







شادزی ای خطه زیبای آذربایجان

تاجهان باشد تو باشی سرفرازاندر جهان

جویبارت پرزگوهر گوه و دشتت لاله زار

فرش باغ و راغ تو نیلی پرند و پرنیان

خلخ و کشمیر باج آستان گوی تو

رونمای منظرت صد چین و صد هندوستان

در نسیم روح بخشت لادن و عطر و عبیر

در دم جانپرور باد بهارت مشک و بان

چشمه سارت جوئی از فردوس دارد در کنار

کوهسارت کانی از الماس دارد در میان

دشت و هامون تو بهتر از نگارستان چین

خاک عنبر بیز تو خوشتر ز گلزار جنان

نوجوانانت بسان سرو اندر جویبار

نونهالانت جو غنچه خرم اندر گلستان

پاد مردان وطنخواه تو نیرو بخش تن

فکر آزادی ستانان تو لذت بخش جان

میهن رزدشت پاک ای خاک با عزوشرف

شاد زی تاهست گیتی زنده باشی جاودان

هر ورق از دفتر تاریخ تو مجد و شرف

فخر ایرانشهر بودستی زگاه باستان

ملک ایرانرا هماره بوده ای چشم و چراغ

ای بتو روشن چراغ  دیده پیرو جوان

فخرت این بس کزادیبان داشتی همچون خطیب

وزحکیمان همچو بهمنیاز 2  پورمرزیان

روضه بزم تور اعصار باشد بذله گوی

گلشن راز تو را محمود باشد نغمه خوان

شاعرت چون بوالعلا آن اوستاد خوش سخن

عارفت عین القضا آن رهبر روشنروان

خفته اندر خاک توصد چون ظهیر واحدی

شاعران نکته سنج و عارفان نکته دان

صائبت شیرین سخن باشد همامت نفرگوی

نیرت تابنده شمست آفتاب زرفشان

گر مورخ خواهی و جوئی تجارت از سلف

اینت هندوشاه بن سنجر دویب نخجوان

میر خطاطان  و عباسی و میرک داشتی

از هنرمندان چاپک دست آیات زمان

باچنین نام و نشان کاندرزمانه مرتر است

ای دریغا ازچه رو گم کرده ئی راه و نشان

 


سلام بر دوستان عزیز از وبلاگ آریان زمین حمایت و دیدن کنید

http://aryanearth2577.mihanblog.com 

باتشکر




تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392 | 09:30 ق.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

قصیده در ستایش آذربایجان

شادزی ای خطه زیبای آذربایجان

تاجهان باشد تو باشی سرفرازاندر جهان

جویبارت پرزگوهر گوه و دشتت لاله زار

فرش باغ و راغ تو نیلی پرند و پرنیان

خلخ و کشمیر باج آستان گوی تو

رونمای منظرت صد چین و صد هندوستان

در نسیم روح بخشت لادن و عطر و عبیر

در دم جانپرور باد بهارت مشک و بان

چشمه سارت جوئی از فردوس دارد در کنار

کوهسارت کانی از الماس دارد در میان

دشت و هامون تو بهتر از نگارستان چین

خاک عنبر بیز تو خوشتر ز گلزار جنان

نوجوانانت بسان سرو اندر جویبار

نونهالانت جو غنچه خرم اندر گلستان

پاد مردان وطنخواه تو نیرو بخش تن

فکر آزادی ستانان تو لذت بخش جان

میهن رزدشت پاک ای خاک با عزوشرف

شاد زی تاهست گیتی زنده باشی جاودان

هر ورق از دفتر تاریخ تو مجد و شرف

فخر ایرانشهر بودستی زگاه باستان

ملک ایرانرا هماره بوده ای چشم و چراغ

ای بتو روشن چراغ دیده پیرو جوان

فخرت این بس کزادیبان داشتی همچون خطیب

وزحکیمان همچو بهمنیاز 2 پورمرزیان

روضه بزم تور اعصار باشد بذله گوی

گلشن راز تو را محمود باشد نغمه خوان

شاعرت چون بوالعلا آن اوستاد خوش سخن

عارفت عین القضا آن رهبر روشنروان

خفته اندر خاک توصد چون ظهیر واحدی

شاعران نکته سنج و عارفان نکته دان

صائبت شیرین سخن باشد همامت نفرگوی

نیرت تابنده شمست آفتاب زرفشان

گر مورخ خواهی و جوئی تجارت از سلف

اینت هندوشاه بن سنجر دویب نخجوان

میر خطاطان و عباسی و میرک داشتی

از هنرمندان چاپک دست آیات زمان

باچنین نام و نشان کاندرزمانه مرتر است

ای دریغا ازچه رو گم کرده ئی راه و نشان

کاروان سالار در طریق پارسی

حیف صد حیف ازچه واپس مانده زین کاروان

مهد شعر پارسی و لفظ تاتار ای شگفت

موطن زرذشت آنکه واژه چنگیز خان

جای مرغان خوش الحان چون یسندی زاغ شوم

جای شکر از چه ریزی زهر قاتل در دهان

همرهی باسعدی شیرین سخن کن تا ترا

ره نماید در گلستان گاه و که در بوستان

از چه با تاتار باشد همسخن کن آنکس که وی

بود با قطران آذربایگانی همزبان

دارم امید آنکه از قند زبان پارسی

کام خود شیرین کنی و روح خود را شادمان

یادگارشوم تاتار و مغول دور افکنی

پاک سازی دامن کنی پاکت زننک این و آن

که غزالان را غزل خوانی زقول رودکی

گه ز فردوسی بشهنامه نیوشی داستان

هم ز شعر فرخی خوانی تغزلهای نغز

هم ز دیوان معزی چامه ها بی مثل و سان

از نظامی شورشیرین را زخسرو بشنوی

پر زنی با بال و پر عشق سوی آسمان

از رباعیات خیام و ز نظم مثنوی

رایت حکمت فروزی بر فراز کهکشان

از سنائی و حدیقه کسب نور حق کنی

تا شود روح تو آزاد ازغم این خاکدان

خوانی از دیوان حافظ نکته های فلسفی

آن لسان الغیب خلاق معانی و بیان

همره خاقانی آتی تامدائن پا بپای

درس عبرت گیری از ویرانه نو شیروان

خوانی از اشعار خسرو آنکه در میدان نظم

گوی معنی را کشیده زیر خم صولجان

هر ورق از دفتر و دیوان اینان حکمتی است

نغز و زیبا و معطر چون بهار بی خزان

وحدت ملی ماوابسته براین وحدت است

وحدت تاریخ و آئین وحدت فکر و زبان




طبقه بندی: آذرآبادگان، 
برچسب ها: آذرآبادگان ، تبریز،  

تاریخ : دوشنبه 7 اسفند 1396 | 10:55 ق.ظ | نویسنده : آترو | نظرات

وهومنه از (( وهو )) یعنی خوب ، و (( منه )) یعنی منش ترکیب یافته است؛ و می توانیم آن را (( حق )) ، (( نیت خیر )) ، (( نیک اندیشی )) و (( منش نیکو )) معنا کنیم. وهومنه والاترین صفت اهورمزدا است، و در نظام طبیعت از چنان جایگاه والائی برخوردار است که در آغاز بن دهشن گفته شده که اهورمزدا وهومنه را پیش از همه هستی به هست آورد، و چون در آن نگریست آن را پسندید و صفت خویش کرد، و به این صفت بود که پروردگار و کردگار جهان شد. یعنی آن چه که به (( خدا )) صفت (( خدایی )) داد (( وهومنه )) بود.

این صفت ( وهومنه ) ، که بعدها در آئین مزدایسنه به صورت اصل (( پندار و گفتار و رفتار نیک )) تعلیم داده شد سر آمد همه فضایل است. وهومنه یعنی اندیشه و عمل نیکو ، عشق به خالق و محبت مخلوق، مهرورزی و ایثار . اینها معناهائی است که از مطالعه گاته قابل درک است. وهومنه خیر محض است. وهومنه جلوه رحمتی است که شامل انسان می شود و هدیه ئی است که اهورمزدا به آدمهای نیک اندیش نیک رفتار نیک کردار عطا می کند. کسی که با جان و دل به وهومنه بگرود هیچ گاه دیوهای رشک و خشم و آز و غرور و کین و شهوت به او نزدیک نخواهد شد. وهومنه سبب می‌شود که انسان اندیشه و گفتار و رفتار و کردار نیکو پیشه کند و در هیچ شرایطی اندیشه بدی به ذهن خود راه ندهد.

کوته سخن آن که هرکس از وهومنه پیروی کند، هر چه بیندیشد و انجام دهد حق است ، و خودش نیز تجسم عینی حق است، زیرا از والاترین صفتی ( فضیلتی ) که از آن اهورمزدا است برخوردار شده است.




طبقه بندی: ایران زمین، 
برچسب ها: ایران زمین،  

تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1396 | 12:01 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات


‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍ درود وبه نام پدید آورنده روشنایی

آتشی می افکنم و با نورش بر تاریکی غلبه میکنم

ققنوس میشویم هیزم ها را گرداوری میکنیم و از خاکستر خویش دوباره برمیخیزیم

جشن سده کهن ترین جشن ایران زمین؛ جشنه پیدایش آتش ؛تولد خورشید ؛پیروزی فریدون برضحاک ؛و غلبه نور بر تاریکی

بر تمام اقوام دلاور ایران خجسته باد

برای نگاهبانی از فرهنگ پرافتخارمان همیشه آماده ایم درکنار آتش های برپا شده از هرقومی که هستیم "

با دست نشانی ؛ به شادی و پایکوبی میپردازیم و با گاتا خوانی شاهنامه خوانی ؛موسیقی و آتش نیایش...

زیباترین لحظات را با همازوری خود پدید خواهیم آورد

سده گویندکه صدروزاست به نوروز

چه زیبا جشنی باشدبس دل افروز

جشن_سده

داستانِ پیدایشِ سَده را به هوشنگِ پیشدادی و برخی دیگر به گیومرتَ نسبت داده اند. اما آنچه که اهمیت دارد اینست که این جشن را ما ایرانیان، سالها و سالهاست که بر می‌گزاریم.

روشِ برگزاریِ جشنِ سده توسطِ مزدیسنان

مردم از روزهای قبل مشغولِ حمع آوریِ هیزم برای جشن می شوند و همه را در یکجا می انبارند. در عصر این روز پس ازغروب آفتاب، سه تن از موبدان با جامه‌ سپید به سوی توده‌ای از هیزم خشک که از پیش آماده گردیده می‌روند و گروهی از جوانان که آنان هم جامه‌ی سپید بر تن دارند با هموخ‌های (مشعل‌های) روشن، موبدان را همراهی می‌کنند. موبدان بخشی از اوستا که بیشتر آتش نیایش است را می‌سرایند و موبد بزرگ با آتشدان و جوانان سپید پوش با هموخ‌ها هیزم‌ها را می‌افروزند. سپس، گروه نوازندگان از آغاز تا پایان جشن، آهنگ می‌نوازند و همه با شادی، پیروزی روشن شدنِ آتش سده را جشن می‌گیرند. به همین سادگی!

اهمیتِ آتش‌نیایش در جشنِ سده

سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست.

سروده ی آتش‌نیایش به یسنای ۶۲ نیز معروف است.

در ادامه، بخشی از این سرودهء زیبا را می‌آوریم:

یتا اهو وییریو ! [دوبار]

ستایش و نیایش،

و هدیهء خوب و هدیهء آرزو شده،

و هدیهء دوستانه را آرزو دارم،

برای تو ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

قابلِ ستایش و نیایش هستی،

قابلِ ستایش و نیایش باشی،

در خانه مردمان.

خوشبخت باشد آن مرد،

که تو را بستاید، به راستی فراستاید.

هیزم در دست، برسم در دست.

شیر در دست، هاون در دست.

هیزم [برایت] فراهم شود.

بویِ خوش فراهم شود.

خورش فراهم شود.

اندوخته فراهم شود.

«برنایی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

«آگاهی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

سوزان‌ باشی در این خانه.

بی گمان سوزان باشی در این خانه.

فروزان باشی در این خانه.

شعله‌ور باشی در این خانه.

به زمانی دیرپا.


سده جشنِ ملوکِ نامدار است

ز افریدون و از جَم یادگار است

سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست.

تا به فرشگردِ (=رستاخیز) توانا.

همچنان تا به فرشگردِ توانای نیک.

برای برگزرایِ جشنِ سده به جمعیتهای زیاد و مراسمِ مذهبیِ آنچنانی نیاز نیست! مهم خلوصِ نیت و خواستارِ شادی بودن است. هرکس می تواند این شادوارگی را با عزیزانِ خود و در هرکجا برگزارد. مهم شاد بودن و سپاسگزاری از آتش و پدیده های مینویِ اهورا مزداست. سده ی خوشی داشته باشید!

جشن ملی سده




طبقه بندی: آذرآبادگان،  ایران زمین، 

تاریخ : سه شنبه 10 بهمن 1396 | 12:15 ب.ظ | نویسنده : آترو | نظرات
تعداد کل صفحات : 97 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • وب دابل شاپ
  • وب پاتوق
  • وب تور
  • وب قالب وبلاگ